در دنیا تهاجم فرهنگى علیه انقلاب، از تهاجم سیاسى و اقتصادى سریعتر و همه‏ گیرتر و همه‏ جایى‏ تر بود.
انواع و اقسام کارها را کردند؛ چقدر علیه اسلام و انقلاب و مبانى اسلامى و مبانى شیعى، که فکر مى‏ کردند در پدید آمدن این انقلاب نقش داشته، فیلم ساختند – که امروز آن را به رایانه و اینترنت هم کشانده‏ اند – و همه کارهایى را که مى‏ توانستند، انجام دادند؛ براى این‏که جلوِ این سخن نو را – یعنى این‏که باید قدرت سیاسى در کشور در دست انسانهاى پرهیزگار و عادل باشد و شرط این اقتدار سیاسى، پرهیزگارى و عدالت باشد – بگیرند.