حضور در شبکه های اجتماعی از قبیل فیس بوک ، توییتر،گوگل پلاس و … حضوری همانند حضور در یک جامعه بین المللی را تداعی می کند با این تفاوت که نقش انسانها در شبکه های اجتماعی به مراتب از حضورشان در جامعه پر رنگ تر و ایضا اثرگذار تر تعریف شده است .
یکی از اهداف کلانی که بنیانگذاران شبکه های اجتماعی با استفاده از روشهای خاصّ ِ روانشناسانه به دنبال آن بوده اند سازماندهیِ گروهی ِکاربران مجازی با سلایق مختلف می باشد که کاربر در آن گروه به تعامل با سایر همگروهی های خود پرداخته و با دیگران آشنا می شود.
گروهایی با گرایش هایی همچون :
دین
سیاست
اخبار
هنر
عشق
ادبیات
تجارت، تبلیغات ، هک و …از جمله عمده گرایش هایی می باشد که موسسین شبکه های اجتماعی به دنبال آن بوده و این شبکه ها را طوری طراحی کرده اند که یک کاربر می تواند در همه و یا برخی از گرایش ها حضوری فعال داشته باشد .
فرق عمده ی کاربر شبکه های اجتماعی در فضای مجازی با یک انسان در جامعه ، اولا پوشش ( واقعی و یا دروغین ِ ) دلخواهیست که این شبکه ها به افراد داده و در ثانی نحوه ی تعامل بدون محدودیت ِ فرد با سایر کاربران حاضر در شبکه می باشد.

شاید در جامعه به راحتی نتوان با یک فرد با مشخصاتی خاص ، ارتباط برقرار کرد اما برقراری این ارتباط با ساکنین جامعه ی مجازی و علی خصوص کاربران شبکه های اجتماعی که اکثرا جوان و با پراکندگیِ سنی ِ ۲۵ تا ۳۵ سال می باشند ؛با چند کلمه در قالب یک کامنت ساده و یا یک لایک و پلاس امکان پذیر می باشد و افراد به راحتی می توانند اثر چند جمله ی ساده ی خود را مشاهده نمایند .

لینک خبر +

لینک خبر +

لینک حبر +